SINOBAD DE KNIN

STIT:  u crvenom polju stita. iz lijevog ugla, izlazi savijena u modro odjevena ruka, koja u saci drzi srebrnu sablju sa zlatnim balcakom; u gornjem desnom uglu sablju prati zlatna sestokraka zvijezda, a ispod sablje je srebrni polumjesec, okrenut prema dolje.

NAKIT:  iznad stita je srebrna turnirska kaciga.

PLAST:  s desne strane plavo - zlatni, a s lijeve crveno - srebrni.

DEVIZA:   SINOBAD DE KNIN.

PLEMSTVO:  Sinobadi su srpska plemicka porodica iz Knina. Porodica je prvotno zivjela u Hercegovini.  Prvi poznati predak je Petar Sinobad, koji je rodjen oko 1600. godine. Petar je doselio zajedno sa svoja tri brata Mitrom, Filipom i Jovanom na podrucje Mletacke republike iz Hercegovine. Prvo mjesto doseljenja je Razanac, ispod Velebita, 20 km zapadno od Novigrada na moru.  Petar je odmah po doseljenju u Razanac postao poglavar (knez) naselja, a njegovi sinovi su kasnije postali vojnici mletacke vojske i tako se borili protiv Turaka. Petar je bio pismen i obrazovan covjek. Zbog junackog ucestvovanja Petra i njegovih sinova u odbrani od Turaka, mletacke vlasti su ih obdarile imanjima i kucama ranijih turskih aga i begova.

Petar je ubijen 1684. godine od strane jedne odmetnicke pljackaske bande, a smatra se da je medju njima bio i Ilija Mitrovic (Jankovic). Mitar, sin Petrov, je odmah po dolasku na podrucje Mletacke republike bio primljen u mletacku vojsku, ucestvujuci u mnogim borbama protiv Turaka za vrijeme Kandijskog rata (1645-1669). Mitar je zajedno sa ostalim uskockim vojvodama Stojanom Jankovicem, Ilijom Smiljanicem i drugima, predvodio Srbe u mnogim okrsajima protiv Turaka.

Mitar se posebno istakao prilikom osvajanja Zemunika i u borbama oko Glamoca. Nejvjerovatnije je umro 1684. godine, posto se u mletackim arhivama kasnije ne spominje.

Filip je sredisnji sin Petrov. Bio je hrabar borac, a ucestvovao je u mnogobrojnim borbama protiv Turaka zajedno sa svojom bracom Mitrom i Jovanom. Zbog ogromne hrabrosti u borbama protiv Turaka vrsio je duznost barjaktara. On je dekretom od 26.06.1691. godine unaprijedjen u cin kapetana, te je bio postavljen za komandanta cete i zapovednika tvrdjave Zvonigrad i time zamijenio na toj duznosti brata Jovana, koji je imenovan za serdara kninske Krajine. Na toj duznosti Filip je ostao sve do 1694. godine, kada je uslijed teske bolesti umro. Zamijenio ga je sinovac Mihajlo, Mitrov sin.

Filip je imao dva sina od muske loze i to Matiju i Damjana, koji pripadaju trecem koljenu porodice Sinobad. Dalju lozu porodice produzio je njegov mladji sin Damjan.

 Jovan je bio najmladji sin Petrov. Njegova godina rodjenja nije u arhivskim dokumentima zabiljezena. On je najslavniji pripadnik porodice Sinobad, koji je za svoju hrabrost i junastvo protiv Turaka, dobio najvisa zvanja i titulu pocasti od Mletacke republike. Po zaslugama i uspjesima Jovan se moze nedvojbeno uporediti sa poznatim uskockim vodjama Stojanom Jankovicem, Ilijom Smiljanicem i Vukom Mandusicem. Njegovi podvizi su opjevani u mnogim narodnim pjesmama. Bio je zarobljen od strane Turaka, ali je razmijenjen za zarobljene Turke. U zatvoru je bio podvrgnut raznim mucenjima. Svoju prvu vecu bitku sa Turcima Jovan je vrlo uspjesno izveo pri osvajanju Knina 1684. godine. Posto su Turci vrlo cesto napadali kninska sela, Jovan je vrlo brzo sagradio kamenu kulu (na tri sprata) sa puskarnicama, odakle je kontrolisao citav prostor, sprecavajuci svaki izlazak Turaka iz kamene tvrdjave. Odlukom  mletackog providura 01.07.1684. godine, Jovan je nagradjen kucom i velikim zemljisnim imanjem kod Karina. Razvaline kuce mjestani sela Karina (kod Benkovca) nazvali su "Sinobadusa".

Iste 1684. godine, Jovan je sa svojom vojskom izvojevao pobjedu kod Grahova protiv Turka, odnosno, turskog Mazut-pase, a tom prilikom je posjekao mnoge turske glave. Zbog toga ga je mletacki providur Mocenego pohvalio i odredio mu platu od 2 dukata mjesecno.

Jovanova vojska je, u sadejstvu sa mletackom vojskom u bici za Sinj, pokazala veliku sposobnost i hrabrost, a time su doprinijeli padu sinjske tvrave. Za taj uspjeh dobio je kao nagradu zidine Novigrada. U osvajanju Knina 1688. godine, pored ostalih sudjelovao je i Jovan Sinobad. Turci su se na kraju predali. Medju zarobljenima nasao se i turski komandant Mehmed-pasa Atlagic i druge civilne i vojne starjesine. Za zasluge za osvajanje Knina, Sinobad je nagradjen velikim imanjima, koja su pripadala turskim agama Celicu i Kurtovicu.

Poslije pada Kninske tvrdjave, Jovan je za kratko vrijeme ocistio Kninsku krajinu od Turaka, ukljucujui i Zvonigrad, koji se nalazio 5 km juzno od mjesta Zrmanja. Jovan je od strane mletackog providura bio postavljen za komandanta Zvonigrada sa platom od 14 dukata mjesecno. Vec sljedece godine, ukazom providura Molina od 20.09.1691. godine, Jovan je proglasen serdarom i zapo-vjednikom Kninske serdarije sa mjesecnom platom od 20 dukata. Za pokazanu hrabrost i rukovodece sposobnosti, providur Molin je dodijelio Jovanu veliki zemljisni posjed kod Bulina i rijecice Radljevac, kao i zidine i kucu kod kninske tvrdjave.

  Dekretom od 13.01.1693. godine, Jovanu Sinobadu je povisena mjesecna plata na 25 dukata. Dobio je 1693. godine na koriscenje 100 kanapa zemlje u Zrmanji, koja je ranije pripadala Kenan-pasi, dok je dekretom od 21.03.1694. godine dobio jos 50 kanapa zemlje, zidine i avliju kuce istog pase u Citluku kod Vrlike. (1 kanap = 36 ari).

Za uspjehe koje je postigao u borbama sa Turcim kod Livna 1695. godine, mletacki duzd je ukazom od 30.01.1696. godine proglasio Jovana Sinobada vitezom (kavaljerom) Sv. Marka, odlikujuci ga zlatnom kolajnom vrijednom 300 dukata. Istim ukazom, Jovan se ovlascuje da moze nositi sve sto po zakonu pripada jednom vitezu: odijelo, sablju i mamuze od zlata, kao i sva obiljezja koja se odnose na plemicko zvanje.

Jovan je sudjelovao u suzbijanju napada hercegovackog Selima-pase, koji je ugrozavao istocne granice mletacke drzave u Dalmaciji. U to vrijeme glavnina mletacke vojske bila je zauzeta u borbama kod Ulcinja, u kojima je poginuo Jovanov sinovac Matija, tj. sin njegovog brata Filipa.

U namjeri da ohrabri Jovana, mletacki providur Dalfin je imenovao Jovana Sinobada za pukovnika i  supraintendanta  cjelokupne Kninske krajine, naglasivsi da mu se moraju pokoravati svi Morlaci (Srbi) kao i ostali doseljenici u te krajeve.

Jovan je dobio imanja oko Knina od strane mletacke vlasti. Kada se govori o borbama Jovana Sinobada, zanimljivo je da se pominje da je na konju sa njim u borbu isla i njegova druga zena Ugrina, rodom Crnogorka, koja se ponasala kao muskarac. Borila se u prvim redovima. Odvodila je u roblje turske zene.

 Godine 1713. bosanski Mehmed-pasa, udario je iz Klisa na Vrlicku krajinu. Vitez Jovan je sa svojim borcima napao Turke s ledja te ih je prisilio da napuste plijen i u bjekstvu potraze spas. U toj borbi je poginulo mnogo turskih vojnika i visokih oficira.

Mletacki providur Emo je 18.01.1714. godine imenovao viteza Jovana Sinobada za pukovnika i  supraintendanta , osim kninske, jos i Drniskom i Vrlickom krajinom. U tom dekretu se navode Jovanove zasluge za Mletacku republiku.

Posljednji rat sa Turcima Jovan je vodio kod Glamoca, 1715. godine, potukavsi vojsku bosanskog pase. Medjutim vracajuci se iz boja sa vojskom, Jovana i njegovu pratnju iz zasjede napala je ceta Turaka. Tad je turski buljubasa Mujo Nozinic svojim kopljem zadao smrtni udarac Jovanu, ali je i Mujo poginuo od Jovanove pratnje. Jovan je izdahnuo na rukama svojih boraca. Sahranjen je u porti crkve Sv. Djordja na Sinobadovoj glavici, gdje i danas pociva. Na njegovoj nadgrobnoj ploci uklesan je ovaj tekst:

  "OVDJE U SVETOM MIRU POCIVA BLAGO OCEKUJUCI

  NAGRADU ZA SVIJETLA DJELA SERDAR, PUKOVNIK I

  SOPRAINTENDANT KRAJINE KNINSKE, DRNISKE I VRLICKE

   VITEZ JOVAN SINOBAD MUDRI VODJ, HRABRI JUNAK ZA VJERU

   I NAROD SRPSKI PACENICKI U SLUZBI DUZDA MLETACKOGA.

  POGINULI NA GLAMOCKOM POLJU 1715. G.

  +  +  +

  +

  NA SLAVNI UGLED SVOJIM UNUCIMA

  POSTAVISE SKROMNU PLOCU OVU

  ZAHVALNI PONOSITI POTOMCI

  1905."

Poslije obnove crkve 1938. godine, postavljena je nova ploca, koja se i danas nalazi, ali sa tekstom:

  "JOVAN VITEZ SINOBAD

  1647-1687

  BRAT NJEGOV MITAR

  BORCI ZA VERU I OTADZBINU

  +  +  +

  +

  ZAHVALNI  POTOMCI"

U narodu Kninske, Drniske i Vrlicke krajine, ostala je trajna uspomena na junacka dela viteza Jovana Sinobada. Pjesnik Kacic, u pjesmi svojoj o Sinobadima ovjekovecio je ime slavnog junaka.

Damjan Sinobad je bio mlai Filipov sin. Nema podataka o godini njegovog rodjenja. Zna se samo da se poslije oceve smrti preselio sa porodicom iz Bukovice u Knin. Nije se isticao u vrsenju nekih vojnih ili civilnih duznosti za vrijeme vladavine Mletacke republike. Damjan je od muskog poroda ima tri sina, Lazara, Jovana i Iliju.

Jedan od najistaknutijih tribuna iz ove plemenite porodice spominje se Trifun (Marka) Sinobad. Bio je veoma ugledan i imucan covjek, jer je raspolagao sa velikim zemljisnim posjedom u Kninu i okolini. Bio je nekoliko puta biran za kneza Kninskog Polja, pa je u tom svojstvu bio clan opstinskog vijeca u Kninu. Nekoliko puta bio je starjesina crkvenog odbora pri crkvi Sv. Djordja.

U  XIX  vijeku porodica je dala Filipa (Jovana) Sinobada trgovca. Rodio se 1852. godine. Zavrsio je osnovnu skolu. Kasnije dolazi u Skradin, gdje je stekao veliko bogastvo. U vise navrata biran je za nacelnika Skradinske opstine. Uz njegovu pomoc otvoreno je nekoliko osnovnih skola u okolnim selima. Krajem  XIX  vijeka on se nalazi na spisku najuglednijih Srba u Dalmaciji, koji su se isticali kao dobrotvori.

Veliki broj pripadnika porodice Sinobad u toku  I  i  II  svje-tskog rata stali su na branik otadbine, a u poslijeratnoj socijalistikoj obnovi i izgradnji iz ove porodice dali su ogroman doprinos.   

Skinuto sa : www.komunikacija.org.yu/